Niektórzy przez patriotyzm rozumieją «zaciekłą nienawiść dawnych, obecnych i nawet potencjalnych wrogów» – ubolewał Herbert.
Patriotyzm to jest miłość Ojczyzny, głęboki szacunek do każdej jej cząstki: człowieka, ziemi, języka, społeczeństwa, historii, tradycji, kultury, religii.
Patriotyzm zaczyna się wtedy, gdy nie wywozisz śmieci do lasu, jeździsz zgodnie z przepisami, płacisz podatki, choć to żadna przyjemność i uśmiechasz się do kogoś choćby z tego powodu, że on modli się i przeklina w tym samym języku, w którym ty to robisz…
Tak myślę.
Obrazek dołączony, to „Polonia” – jakże by inaczej – Jacka Malczewskiego. Polonia zrzuca ruski szynel, płaszcz wojskowy, symbol niewoli odchodzącej w przeszłość okrwawionymi stopami w kajdanach rozerwanych. Polonia ma na głowie królewski diadem. Z wspaniałych szat pozostała tylko zlota kamizelka i potargana koszula. Trzeba to wszystko naprawić, odbudować. Dlatego Polonia zdejmuje rękawiczki: czas brać sie do roboty, wykorzystać skarby Narod, jego cnoty, które udało się przechować w glinianym naczyniu, spoczywajacym teraz ma kolanach. Po lewej ma zachwaszczony, wymagający wiele trudu ogród. Na szczęście dominują w niej chabry: błękitne przebłyski pamięci i nadziei.
Nikt tak nie malował, jak Jacuś…
