Jacek Pędziwiatr – strona autorska
Myśli złote i pozłacane.
Kiedy byłem dzieckiem, mój cień był znikomy. Teraz jest wielki.
Kiedy byłem dzieckiem, rosłem jak na drożdżach. Teraz kurczę się i pochylam.
Kiedy byłem dzieckiem, mówiłem prawdę szczerbatą, umorusaną buzią. Teraz kłamię z czystą twarzą i zadbanym uśmiechem.
Boże, po co ja wydoroślałem?
[Foto z sieci]
Kiedy wszyscy mówili o Solidarności i wspominali stan wojenny, przyszło mi do głowy, że znacznie łatwiej jest walczyć o zasady, niż kierować się nimi w życiu.
Jest w Talmudzie taka historia: Lwu wydało się pewnego dnia, że mu brzydko pachnie z pyska. Przywołał więc osła i chuchnął mu prosto w twarz. Nawet nie zdążył zapytać, gdyż osioł padł zemdlony.
– O ty, bydlę głupie, śmiesz obrażać swego władcę? – zdenerwował się lew, rzucił się na osła i go pożarł. Następnego dnia chuchnął prosto w mordę wilkowi.
– Czujesz coś? – zapytał.- Skądże, oddech waszej wysokości jest rześki jak zawsze.
– O ty, bydlę głupie, śmiesz kłamać swego władcę? – zdenerwował się lew, rzucił się na wilka i go pożarł. Następnego dnia chuchnął prosto w mordę lisowi.
– Czujesz coś? – zapytał.- Nic, wasza wysokość. Mam katar.
Pytało mnie dziś kilka osób, dlaczego nie odpowiadam na niektóre komentarze. Jak „dlaczego”? Bo mam katar
– Julka, co rysujesz?
– Pana Boga.
– No co ty? Przecież nikt Go nie widział. Nikt nie wie, jak wygląda Pan Bóg.
– Jak skończę rysunek, to już każdy będzie mógł zobaczyć…
Ojciec trzech synów każdemu z nich dał z rana po jabłku. Wieczorem zapytał o to, ci z nimi zrobili.
– Ja moje zjadłem, a ogryzek wrzuciłem – wzruszył ramionami pierwszy.
– Jabłko zjadłem, pestki schowałem. Przyjdzie czas, to je zasadzę. Sad sobie założę i będę miał mnóstwo jabłek – wyjaśnił następny.
– Ja swoje dałem przyjacielowi. On przepada za jabłkami a dawno ich nie jadł – odpowiedział najmłodszy.
Gdybyś teraz dostał od ojca jabłko, co byś z nim zrobił?
Ze szczęściem jest jak z okularami: człowiek chodzi bezradnie i szuka, obmacuje kieszenie, zagląda w różne zakamarki i narzeka, że nie może znaleźć tego, co właśnie ma na czubku własnego nosa.
