Autor: Jacek M. Pędziwiatr
Jem, śpię, biegam, piszę, mówię.
Patrzę, słucham, uczę się.
Śmieję się, wątpię, wierzę.
Jestem: człowiekiem, księdzem.
– Kupiłbyś mi chociaż raz kwiaty… – rozmarzyła się Zygmuntowa.
– Ale dlaczego? – zdziwił się Zygmunt. – Przecież ty wciąż jeszcze żyjesz.
